Imperfettolab
Een Italiaans atelier waar de oneffenheid geen fout is, maar de handtekening. Vijf jaar in huis.
In Gambettola, een dorp in de Romagna op een half uur van de zee, staat sinds 1992 een atelier waar niets twee keer hetzelfde naar buiten komt.
Het is een familiezaak in de letterlijke zin. Verter Turroni begint bij een schets en mengt vandaar materiaal, vorm en kleur tot er een object staat. Emanuela Ravelli bewaakt wat het atelier verlaat en houdt de verbinding met de wereld buiten. Hun kinderen testen wat gemaakt wordt — niet als marketing, maar omdat een object dat het dagelijkse leven niet doorstaat geen goed object is.
Wat ze maken laat zich moeilijk in één woord vangen. Schalen, vazen, spiegels, wandelementen, zitmeubels. Sommige stukken zijn onmiskenbaar meubel, andere staan dichter bij sculptuur, en de mooiste weigeren te kiezen. Naast het atelier houden ze een eigen galerie — de twee ruimtes kijken naar elkaar, en dat is precies de bedoeling.
De naam is geen bescheidenheid. Imperfettolab vertrekt van de gedachte dat ruw materiaal zijn schoonheid dankt aan wat er niet aan klopt: de oneffenheid, het spoor van de hand, het verschil tussen dit exemplaar en het volgende. Een machine kan dat niet maken. Daarom maken ze het niet met een machine.
Vijf jaar geleden kwam het eerste stuk van Imperfettolab de winkel binnen. Sindsdien is er geen dag geweest dat er geen werk van hen stond — meestal ergens waar het licht valt, want daar komen die oppervlakken pas echt tot leven.
Dat is geen leveranciersrelatie. Het is een atelier dat we kennen, waar we naartoe gaan, waar we stukken uit halen omdat we ze zelf willen hebben. Dat is het enige criterium dat telt.
Het is ook de reden waarom dit hier staat en niet enkel in de webshop. Vijf jaar is lang genoeg om er iets over te kunnen vertellen.
Het DNA
Drie dingen die alles verklarenEén mal, daarna de hand
Elk stuk begint in dezelfde vorm en wordt daarna individueel geschuurd, geschilderd en gepolijst. De vorm is herkenbaar, het exemplaar is uniek. Twee schalen naast elkaar zijn familie van elkaar, geen kopie.
Materiaal dat liegt
De basis is glasvezel — licht, sterk, en in hun handen een materiaal dat zich voordoet als klei, steen of gepatineerd metaal. Je merkt het pas als je het optilt. Dat verschil tussen wat het lijkt en wat het is, is het hele punt.
Vorm uit de natuur
Geen rechte hoeken, geen symmetrie om de symmetrie. De vormen komen uit druppels, schelpen, schilden en erosie. Ze staan in een ruimte zoals een steen in een landschap: alsof ze er al lagen.
Wat er nu staat
In september reist
er werk mee
Francis Leenaerts toont deze maand Built Not Certified in Brouwerij De Baer. Wij brengen er een selectie Imperfettolab naartoe — tussen zijn werk, in een ruimte van beton en oud ijzer die niets probeert te verbergen.
In de winkel in Belsele blijft de collectie gewoon staan. Wat naar de brouwerij gaat, komt daarna terug.
Dat de expo Built Not Certified heet, is een titel die we graag lenen. Het is precies wat een atelier als Imperfettolab al meer dan dertig jaar doet: bouwen zonder te beloven dat het glad wordt.
En dit maken ze ook
Deze stukken staan niet in de winkel. Ze tonen waar Gambettola toe in staat is — van een fauteuil op travertijnen poten tot verlichting die eruitziet als een steen die licht geeft. Zie je iets, laat het weten: we vragen het na bij het atelier.
Interesse in een stuk?
Niet alles staat online, en niet alles wat online staat is er nog. Laat weten wat je zoekt — een formaat, een kleur, een plek in huis — en we kijken wat er in het atelier ligt.